En dat is frustrerend, want ondernemen is al complex genoeg. De meeste ondernemers kunnen best omgaan met duidelijke spelregels, zelfs als die streng zijn. Wat je moeilijk kan managen, is een landschap waarin de regels verschuiven terwijl je ernaar kijkt. Zeker wanneer het gaat over dingen die écht impact hebben: hoe je geld uit je vennootschap haalt, hoe je je reserves plant, hoe je investeert, en hoe je je eigen financiële rust bewaakt.
In dit hoofdstuk van Lyff.Starters hadden we het over exact dat gevoel: alsof je vanaf 1 januari al moet handelen alsof er nieuwe wetten zijn, terwijl die wetten nog niet eens definitief zijn. En ja, dat maakt het heel tricky.
Je wordt geacht te reageren op regels die nog niet bestaan
Laat ons even eerlijk zijn: onzekerheid is op dit moment een systeem, geen uitzondering. Politieke besluiten worden niet meer in één beweging genomen. Ze komen in golven. Eerst is er een idee. Dan een voorstel. Dan een lek. Dan een kadernota. Dan een “het lijkt erop dat…”. En pas veel later komt er een wetstekst waar je écht op kan bouwen.
Het probleem is dat jij als ondernemer niet in golven kan werken. Jij moet beslissingen nemen op vaste momenten. Je hebt een boekjaar, deadlines, loon- en dividendplanning, liquiditeit, investeringen. Je kan je strategie niet pauzeren tot de politiek klaar is met onderhandelen.
En toch gebeurt dat vandaag: ondernemers worden geacht om al te anticiperen. Dat wordt ook versterkt doordat we vanuit de politiek steeds vaker horen dat wetten ook betrekking hebben op data uit het verleden. Dat is chaoscreatie 101.
We zien het vooral bij thema’s zoals de meerwaardebelasting. Zelfs wanneer wetteksten nog niet afgeklopt zijn, merk je dat sommige instellingen zich al beginnen in te dekken. En voor je het weet ontstaat er een situatie waarin jij denkt: “Oké, als zij al zo handelen, dan zal ik ook wel moeten.”
Handelen vanuit angst of frustratie
Als regels onduidelijk zijn, schieten ondernemers vaak in één van twee reflexen.
De eerste reflex is paniek: snel nog dingen doen vóór het verandert. Het klassieke voorbeeld: “Moeten we nog snel geld uit de vennootschap halen vóór die roerende voorheffing omhoog gaat?” Of: “Moeten we dit jaar nog iets in gang zetten omdat het volgend jaar misschien duurder wordt?” Dat soort beslissingen voelt logisch, maar het risico is groot: je doet iets met een strategie die gebaseerd is op aannames. En als die aannames fout blijken, kan die ‘snelle zet’ achteraf net duurder uitkomen.
De tweede reflex is verlammen. Ondernemers die zeggen: “Laat ons gewoon wachten tot het definitief is.” Op papier klinkt dat verstandig. In de praktijk leidt dat vaak tot te laat zijn, en dan moet je op het slechtste moment reageren: wanneer de wet al actief is en de markt er al op inspeelt. Je verliest je onderhandelingspositie, je flexibiliteit, en soms ook je opties.
En dat is de brutale waarheid: de juiste strategie zit niet in paniek of wachten. Ze zit in voorbereid zijn zonder jezelf vast te zetten.
Wat wij bij Lyff. doen
Als er nieuwe wetgeving aankomt, maar ze is nog niet definitief, dan gaan wij niet ineens heel het plan omgooien op basis van geruchten. Dat lijkt logisch, maar het gebeurt vaker dan je denkt: mensen lezen headlines, krijgen stress, en beginnen meteen te schuiven met dividenden, reserves, plannen.
Maar als je op basis van halve info grote beslissingen neemt, is de kans groot dat je mensen (en jezelf) benadeelt.
Wat wél werkt, is een aanpak waarbij je je plan bouwt op wat vandaag geldig is, en tegelijk voorbereid bent op wat zou kunnen veranderen.
Je zorgt dat je keuzes maakt die je nog kan bijsturen. Je houdt opties open. Je plant momenten in om te herbekijken. Je maakt beslissingen op basis van wat je weet en niet op basis van wat iemand denkt dat er zal gebeuren.
Die aanpak vraagt geen glazen bol. Die vraagt vooral discipline. Want eerlijk: de meeste ondernemers kunnen dit perfect, maar doen het niet omdat stress hen dwingt om “iets” te doen.
Wat je hier vandaag al uit kan meenemen
De belangrijkste les is simpel: jij moet geen perfecte voorspelling kunnen maken om goed te kunnen ondernemen. Je moet alleen vermijden dat je jezelf in een hoek manoeuvreert waar je geen ruimte meer hebt als er iets wijzigt.
Dat betekent concreet drie dingen:
Ten eerste: laat je niet pushen door onvolledige informatie. Banken en instellingen beschermen hun risico’s. Dat is hun job. Maar hun timing is niet altijd jouw beste timing.
Ten tweede: maak een plan dat kan bewegen. Als je iets plant dat je achteraf alleen maar kan herstellen met een fiscale of financiële kost, dan heb je te hard gekozen op basis van onzekerheid.
En ten derde: je moet niet alles alleen doen. Een boekhouder is essentieel, maar vaak ook vooral uitvoerend. Wat je daarnaast nodig hebt, is iemand die met jou strategisch naar de situatie kijkt: “Oké, wat als het zo wordt? Wat als het anders wordt? Wat kost het ons als we te vroeg of te laat zijn?” Dat is omdat er vandaag te veel bewegende delen zijn om in je eentje te dragen.
Soms is de beste move niet sneller handelen, maar slimmer handelen. Rustiger. Met een plan dat je niet breekt als de regels veranderen.
Heb jij een vraag over jouw situatie, of wil je dat we een bepaald scenario bespreken in een volgende aflevering?
Stuur ons een mail via hello@lyff.be.